داشتیم شهرزاد میدیدیم که تیتراژ با صدای چاووشی پخش شد و یادم افتاد آخرین چکههای اینترنت داشتم تو کانالم غر میزدم که "خایهمال oh how I love it when someone who makes good music is a" الان چی؟؟ اینترنتو قطع کردن آهنگای همون خایهمالا رو هم نمیتونی گوش بدی دیگه خانم منتقد. کلا احساس گوسفندیو دارم که دارن کیش کیشش میکنن کجا بره کجا نره.
هی میخوام بنویسم، فکر میکنم اگر بنویسم خالی میشم. از اضطراب، ترس، ناامیدی، خشم. خالی هم نشم شاید این احساسات قابل تحمل شن. به لطف این فضا حداقل میدونم تنها نیستم تو این احساسات.
اخرین تصویری که از وبلاگ قبلیم دارم اینه که حدود 4،5 سال پیش لپتاپم روی میزم باز بود و داشتم تو بیان میچرخیدم؛ پاشدم رفتم دستشویی و وقتی برگشتم دیدم وبلاگم حذف شده. اون موقع به همه گفتم خودم پاک کردم ولی نمیدونم چیشد حقیقتا.
