for the hope of it all

هی میخوام بنویسم، فکر میکنم اگر بنویسم خالی میشم. از اضطراب، ترس، ناامیدی، خشم. خالی هم نشم شاید این احساسات قابل تحمل شن. به لطف این فضا حداقل میدونم تنها نیستم تو این احساسات.

اخرین تصویری که از وبلاگ قبلیم دارم اینه که حدود 4،5 سال پیش لپ‌تاپم روی میزم باز بود و داشتم تو بیان میچرخیدم؛ پاشدم رفتم دستشویی و وقتی برگشتم دیدم وبلاگم حذف شده. اون موقع به همه گفتم خودم پاک کردم ولی نمیدونم چیشد حقیقتا.